fbpx history | Kimolia Art Cafe
Purple-room-back
lights-sign
lamp-and-phone
mirror-across-bar
view-of-bar
piano-man
sugar-view
view-red-room

Η ιστορία μας

Ήταν Σεπτέμβρης του 2011, όταν η μαμά Κατερίνα πέρασε έξω από την Κιμωλία. Αυτό που είδε, ήταν αυτό που βλέπετε στην φωτογραφία που ακολουθεί, στα αριστερά. Ένας ταλαιπωρημένος και "κουρασμένος" χώρος, που έψαχνε μια δικαιολογία για να αναπνεύσει ξανά. Τα απομεινάρια του Academy Travel, έμεναν εκεί από το 2007 που το πρακτορείο μεταφέρθηκε, και μάζευαν σκόνη και αφίσες από παραστάσεις και εκδηλώσεις...

Then and now

Χρειάστηκαν λίγες ώρες για να μας πει η Ελίνα το ναι. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε αυτό το οίκημα, γι' αυτό δεν το παρέδιδε εύκολα σε όποιον ζητούσε να το νοικιάσει. Τουλάχιστον όχι σε όλους εκείνους που ερχόντουσαν με μεγαλόπνοα σχέδια, ζητώντας να κατεδαφίσουν, να αλλάξουν και να χτίσουν απο την αρχή. Κι έτσι, η δική ιδέα της μαμάς Κατερίνας, για έναν χώρο τέχνης, πολύχρωμο και ιδιαίτερο που θα βασιζόταν στην υπάρχουσα διαρρύθμιση, έγινε η αφορμή για να πει η Ελίνα το ναι. 

Το τι επακολούθησε, το θυμόμαστε πολύ καλά. Τρεις μήνες με εντατική δουλειά, κυρίως απο εμάς, με λίγους μάστορες, καλούς φίλους που έσπευσαν να βοηθήσουν. Στις 17/12/2011, η Κιμωλία άνοιξε, πολύ διαφορετική απο ότι είναι σήμερα, μα στη βάση της ίδια. Κι απο τότε, μέχρι τώρα που γράφω αυτό το κείμενο, έχουν περάσει περίπου εφτά χρόνια. 

Η Κιμωλία είναι ακόμα στο 5 της Υπερείδου, αλλάζει και εξελίσσεται μέρα με τη μέρα, σε μια κατεύθυνση όχι προσχεδιασμένη, μα σίγουρα επάνω στην ίδια νοητή ευθεία αυτού που ξεκίνησε το 2011. Μα όσο κι αν αλλάζουμε, μένουμε πιστοί στο όραμα που είχαμε για την Κιμωλία, ενάντια στην μαζική εστίαση και στους απρόσωπους και άχρωμους χώρους. Γι' αυτό και κάθε καλοκαίρι, περίπου για 3 βδομάδες, παρατάμε όλα όσα κάνουμε, καλύπτουμε με χαρτιά την πρόσοψη και σηκώνουμε τα μανίκια για να φρεσκάρουμε και να επαναπροσδιορίσουμε τον χώρο.

Είμαστε ακόμα εδώ, μα η Ελίνα δεν είναι κοντά μας πιά. Φέτος, συμπληρώθηκαν πέντε χρόνια από τη μέρα που μας άφησε, μα η αγάπη της και η βοήθεια της σε όλη αυτή την περιπέτεια, έμεινε μέσα μας για πάντα. Κι αυτό το κείμενο, είναι αφιερωμένο σε εκείνη, μαζί με ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα. 

Αυτή λοιπόν είναι η πολύ σύντομη εκδοχή της ιστορίας της Κιμωλίας. Σας περιμένουμε να έρθετε απο κοντά, για να γίνετε μέρος της ιστορίας του χώρου και να δημιουργήσετε τις δικές σας αναμνήσεις εδώ. Είναι ο κύριος λόγος της ύπαρξης μας και η κύρια δραστηριότητας μας άλλωστε... Η δημιουργία αναμνήσεων. 

Να είστε καλά

Νίκος Παλαβιτσίνης

 

Kimolia on Facebook

Kimolia on Twitter

Kimolia on Instagram

Στήριξη και στους καλλιτέχνες!Ε ναι... Αυτό είναι! Και σας περιμένει! #therealkimolia #athens #plaka #κμωλία #kimolia #kimoliaartcafeΣτο κοινόχρηστο "μπαρ" μας, έχουμε και ένα live feed για να πιείτε το ποτάκι σας με μια εικόνα του χώρου... Missing you! #kimolia #kimoliaartcafe 
https://kimolia.eummena.orgΚιμωλίες, ανοίγουμε ξανά, λίγο διαφορετικά! Ετοιμαστείτε! #kimolia #kimoliaartcafe #onlinecafe #menoumespitiΚιμωλίες μας, ήρθε η ώρα να πούμε ένα "τα λέμε" για να μπορέσουμε πολύ σύντομα να επανέλθουμε δριμύτεροι! Σήμερα τελευταίο βράδυ και από αύριο κλειστά. Μείνετε μέσα, προσέξτε και ενημερώστε όσο μπορείτε. Καλή αντάμωση! #Kimolia #kimoliartcafe #kimoliaartcafe #κιμωλία #therealkimoliaΝα που κάποιες φορές, μια συγνώμη αρκεί (σίγουρα βοήθησε και το "είσαι πολύ γλυκός")... Μακάρι όλοι όσοι έκαναν "χαμό" να ήταν σαν εσάς! ❤️❤️❤️ Όλα τα γλυκά παιδιά εδώ μαζεμένα, corona-virus-free, και με χαμόγελα που δεν κρύβονται από μάσκες καρναβαλιού ή άλλες... #Kimolia #kimoliartcafe #kimoliaarrcafe #plaka #athens #agapimono #kailigikanella#kimoliartcafe #κιμωλια #κιμωλίαΜια φωτογραφία από την Κιμωλία μας, στις 21/1 του 2012, περίπου 40 μέρες μετά το άνοιγμα, σαν ένα μωρό που σαραντίζει. Σήμερα, μετράει παραπάνω από 8 χρόνια ζωής, μια μεγάλη κοπέλα πια! Με σημάδια ενηλικίωσης πάνω σε εμάς τους ίδιους, πάνω στους τοίχους της, μα κυριότερα πάνω σε όλους εσάς. Κοντεύουμε τις 3.000 μέρες και νύχτες που σας κρατάμε συντροφιά. 
Κι αν εκεί στα δεξιά, τα ράφια βγήκαν (και έγιναν πρώτα παγκάκια στο πίσω δωμάτιο και μετά πάλι ράφια στο σπίτι της μαμά) κι αν τώρα οι τοίχοι είναι πράσινοι και κόκκινοι και μωβ, και άλλα τόσα “αν”, στον πυρήνα μας είμαστε ακόμα ίδιοι. Κι όλα τα υπόλοιπα είναι μέρος μιας διαδικασίας απαραίτητης, που καταφέρνει να μας συντηρεί μέσα στο χρόνο και ταυτόχρονα να μας αλλάζει “τόσο όσο”. Αλλάζοντας και ζώντας (και επιβιώνοντας τελικά), εδώ στο κέντρο-απόκεντρο στο 5 της Υπερείδου. 
Ένα στιγμίαιο κοίταγμα προς τα πίσω λοιπόν, μέσα από αυτή τη φωτογραφία, έτσι για να συνεχίσουμε με όρεξη προς τα εμπρός, και για να εκτιμήσουμε λίγο παραπάνω τα σημάδια μας, τα ψεγάδια μας και να αναπωλήσουμε τα βράδια μας. Σας ευχαριστούμε από καρδιάς που επιστρέφετε.. #kimolia #plaka #kimoliaartcafe #artcafe #moments #athens